به گزارش پایگاه خبری ثروت ایرانی، نشست چندساعته و خصوصی فرامرز عظیمی، شهردار قم، با جمع محدودی از افراد منتسب به حوزه رسانه، به یکی از موضوعات قابل تأمل در مناسبات رسانه‌ای شهرداری تبدیل شده است.
موضوع اصلی، برگزاری جلسه با خبرنگاران نیست؛ چراکه ارتباط شهردار با رسانه‌ها امری طبیعی و ضروری است. مسئله، ترکیب افراد حاضر، نحوه انتخاب آنان و نقش چهره‌هایی است که ظاهراً در پشت صحنه این ارتباطات فعالیت می‌کنند.
در این میان، نام «ج.ق.و» بیش از دیگران جلب توجه می‌کند؛ چهره‌ای که سابقه مواضع سیاسی او در سال ۱۳۸۸ و حمایت منتسب به وی از میرحسین موسوی، پرسش‌های جدی درباره تناسب سوابق و جایگاه کنونی‌اش در مناسبات شهرداری ایجاد کرده است.
سال ۱۳۸۸ و حوادث پس از انتخابات، موضوعی نیست که بتوان به‌سادگی از کنار آن گذشت. حالا چگونه است که نام فردی با چنین سابقه سیاسی در کنار مدیریت شهری قم مطرح می‌شود و در ماجرای هماهنگی جلسات شهردار نقش پیدا می‌کند؟
آقای عظیمی! آیا از سوابق سیاسی و رسانه‌ای ج.ق.و اطلاع دارید؟ آیا می‌دانید نام او در ارتباط با چه جریان‌ها و چه مجموعه‌هایی مطرح بوده است؟
از حلقه سقاییان‌نژاد تا دفتر عظیمی؛ تغییر مدیریت یا تغییر تابلو؟
نکته قابل توجه دیگر، ارتباط ج.ق.و با مجموعه مدیریتی سیدمرتضی سقاییان‌نژاد، شهردار سابق قم است.
این پرسش جدی مطرح است که چگونه چهره‌ای منتسب به حلقه نزدیکان مدیریت گذشته، در مناسبات رسانه‌ای مدیریت جدید نیز جایگاه پیدا کرده است؟
آیا قرار بود با تغییر شهردار، مناسبات گذشته نیز تغییر کند یا فقط قرار بود نام شهردار روی تابلو عوض شود و شبکه ارتباطات سابق همچنان فعال بماند؟
ظاهراً در شهرداری قم برخی افراد تخصص ویژه‌ای در عبور از دوره‌های مدیریتی دارند؛ نه با رفتن یک شهردار از صحنه خارج می‌شوند و نه با آمدن شهردار جدید جایگاهشان را از دست می‌دهند!
مسگری و دوستانش؛ رأی دادید، حالا نظارت هم بکنید!
محمود مسگری و سایر اعضای شورای شهر نیز باید به این پرسش‌ها پاسخ دهند.
آقای مسگری! شما و دوستانتان به شهردار جدید رأی دادید؛ آیا از ترکیب حلقه ارتباطی او و افرادی که در هماهنگی جلساتش نقش دارند اطلاع دارید؟
آیا قرار است نظارت شورا فقط هنگام انتخاب شهردار فعال باشد و پس از آن، درباره مناسبات پیرامونی مدیریت شهری سکوت اختیار کنید؟
اگر قرار است شورای شهر بر عملکرد شهردار نظارت کند، این نظارت باید از اتاق‌های رسمی فراتر برود و مناسبات ارتباطی و رسانه‌ای مدیریت شهری را نیز در بر بگیرد.
روابط عمومی شهرداری؛ سکوت تا چه زمانی؟
سکوت روابط عمومی شهرداری قم نیز بر ابهامات افزوده است. روابط عمومی نمی‌تواند در برابر پرسش‌های رسانه‌ای سکوت کند و انتظار داشته باشد افکار عمومی نیز پرسش‌هایش را فراموش کند.
مردم حق دارند بدانند چه کسانی به دفتر شهردار دسترسی دارند، چه افرادی جلسات خصوصی را هماهنگ می‌کنند و معیار انتخاب مدعوین چیست.
در نهایت، انتظار از فرامرز عظیمی روشن است: درباره نقش ج.ق.و در هماهنگی این جلسات، سوابق سیاسی مطرح‌شده درباره او و ارتباطاتش با مدیریت سابق شهرداری توضیح دهد.
قم شهر انقلاب است و حساسیت افکار عمومی نسبت به سوابق سیاسی مدیران و افراد مؤثر در مناسبات مدیریتی آن قابل درک است؛ اما همین حساسیت باید با شفافیت، سند و پاسخگویی همراه باشد.
آقای عظیمی! مردم نمی‌پرسند چه کسانی با شما جلسه می‌گذارند؛ می‌پرسند چه کسانی برای شما تعیین می‌کنند با چه کسانی جلسه بگذارید.
آقای مسگری! سکوت شما هم پاسخ این سؤال‌ها نیست.
